بدان خیبرگثبا دست یداللهی همی مانی

چون دستوری ز یزدان جست و در آن دست شد خیره

بگفت ای پنجه شهباز دست آموز یزدانی

همه نوری همه زوری به جانت هرچه می بینم

هنوز آن حلقه در بود در جنبش که بازآمد

مرآن حلقه هستی به فرش از عرش رحمانی

نه خود را برد همره بلکه بیخود رفت و بازآمد