نه تنها آدمی را دستش از بخشش کند دعوت

که تا هر قطره آبش شود لولوی عمانی

بدخشان از چه باید رفت کلکش بر به نارستان

که تا هر دانه نارش شود لعل بدخشانی

که تیغش دیو و دد را هم کند در رزم مهمانی

دو مژه او دو پنجه شیر را ماند که از هیبت

زند بر جان ناپاکان دین زوبین ماکانی