ده و دو چشمه آب آورد چون موسی عمرانی

ده و دو آسیاسنگ آب را زی دار ملک جم

ز قصر الدشت جاری کرد چون اشعار قاآنی

ز سنگ سخت بی ضرب عصا و دعوی معجز

به سی فرسنگی شیراز رودی هست پهناور

که عمقش وهم اگر سنجد فروماند ز حیرانی

گران رودی که نتوانی ز پهنای شگرف آن