به یکدم خاک را بر آسمان کرد از چه از خیمه

نبالد پیش قد دلکشش سرو خیابانی

الف سان از میان جان کمر بربست و در یکدم

مهان شهر را کرد از نعیم شاه مهمانی

یک انسان وینهمه قدرت تعالی شان انسانی

بزرگان مقدم رنج خدمت را کمر بسته

مقدم آری از خدمت توان شد نز تن آسانی