بزرگان مقدم رنج خدمت را کمر بسته

مهان شهر را کرد از نعیم شاه مهمانی

به یکدم خاک را بر آسمان کرد از چه از خیمه

یک انسان وینهمه قدرت تعالی شان انسانی

مقدم آری از خدمت توان شد نز تن آسانی

پر از ضحاک ماران شد زمین کز نیش هر نیزه

نمود ازکتف هر سرباز خسرو نیش ثعبانی