به جنبش ز اهتزاز باد هرسو شعله شمعی

ز بهر آب جشنی کرد به از جشن آبانی

چراغان کرد شیراز و بساتین را بدان آیین

که گفتی صبح نورانی دمید از شام ظلمانی

چو از باد سحر برگ شقایقهای نعمانی

به هردروازه طرحی تازه افکندست کز شرحش

فرومانم چو باقل با همه تقریر سحبانی