دل سر آورد به گوشم که به جان و دل شاه

میکی پیش نهادش چو گل از حمرایی

من نشستم به کناری دل واو مست شدند

مستی آغاز نهادند به صد رسوایی

که مرا در بر این ترک خجل ننمایی

خواهم از لاف وگزافش بفریبم امروز

که مرا وحشت شب می کشد از تنهایی