به دلم گفت که ای خواجه با خیل و حشم

خوش بسازندکه دارم سر بزم آرایی

نام رقص و دف و کبک و بره آن مه چو شنید

جست بربست به خدمت کمر جوزایی

خاص خود دار مرا تا نشوم هرجایی

دل امیرانه ببوسیدش و گفت از سر کبر

غم مخور بندگی ماست به از مولایی