خسرو راد محمدشه عادل که بود

وقت آن نیست که مهتاب به گز پیمایی

تو برو توبه کن از جرم که با دامن پاک

رخ به خاک قدم شاه جهان بان سایی

ختم شاهان جهانبان ز جهان آرایی

شهریاری که به مهر رخ جان افروزش

هست خورشید فلک را صفت حربایی