وهم خورشید زمین گیرش دی داد لقب

ختم شاهان جهانبان ز جهان آرایی

شهریاری که به مهر رخ جان افروزش

هست خورشید فلک را صفت حربایی

عقل گفتا ز چه خورشید به گل اندایی

ای که در سایه اقبال جهان افروزت

ذره را ماند خورشید ز ناپیدایی