ز ذکرت دوستاران را شود کیفیتی حاصل

چه باشد کز ره احسانش بند ازپای بگشایی

الا تا نشوه صهبا ز لوح دل فرو شوید

نقوش محنت و غم را به گاه مجلس آرایی

که از خاطر برد کیفیت تاثیر صهبایی