سرش را بیاراست با تاج زر

سراسر سنانت به زهراب ده

کجا پادشاهیست بی جنگ نیست

وگر چند روی زمین تنگ نیست

همان گردگاهش به زرین کمر

ز یک روی گیتی مرو را سپرد

ببوسید روی زمین مرد گرد