ببوسید روی زمین مرد گرد

سرش را بیاراست با تاج زر

همان گردگاهش به زرین کمر

ز یک روی گیتی مرو را سپرد

ازان پس چنین گفت فرخ قباد

که بی زال تخت بزرگی مباد

به یک موی دستان نیرزد جهان