تا پیش تو روی بر زمینم

بگداخته مغز استخوانم

در حسن بلای روزگاری

درمانده روزگار از آنم

می پنداری بر آسمانم

وصفت چو کنند، جمله گوشم

نامت چو رود همه زبانم