وصفت چو کنند، جمله گوشم

درمانده روزگار از آنم

تا پیش تو روی بر زمینم

می پنداری بر آسمانم

نامت چو رود همه زبانم

هر چند که سوخت است صبرم

هر چند که زار و ناتوانم