در تیره شبان چو ماه تابانم

بودم نبود چو جان بی جسمی

دور از تو ببین که جسم بی جانم

بر یاد تو چون ز دل کشم آهی

هر چند که بی زبان سخن سازم

هر چند که بی زبان سخن دانم

در حلقه عشق، بی ریام یابند