هر چند که بی زبان سخن سازم

دور از تو ببین که جسم بی جانم

بر یاد تو چون ز دل کشم آهی

در تیره شبان چو ماه تابانم

هر چند که بی زبان سخن دانم

در حلقه عشق، بی ریام یابند

زنهار مگوی من سخن دانم