صباح عیدم از دل ناله شبگیر می زاید

فغان کز سینه دائم آه بی تاثیر می زاید

جهان عشق را نازم که سلطان گدای او

بسی دلشاد می میرد ولی دلگیر می زاید

طلب کن دایه کش زهر بیرون آید از پستان