که مجنون تنگ لیلی بسته زنجیر می زاید

طلب کن دایه کش زهر بیرون آید از پستان

که طفلان هوس را تشنگی از شیر می زاید

مصیبت بین که غافل مردم و فارغ در آن وادی

به دلق و برد و تسبیح از ره مرو عرفی

که از تقوای زاهد شیوه تزویر می زاید