به دلق و برد و تسبیح از ره مرو عرفی

که طفلان هوس را تشنگی از شیر می زاید

مصیبت بین که غافل مردم و فارغ در آن وادی

که مجنون تنگ لیلی بسته زنجیر می زاید

که از تقوای زاهد شیوه تزویر می زاید