ناله بلبلم آشفته به گلزار کشید

هر چه بگزیدم از آن کیش برهمن به بود

هر که دیدم به در بتکده از من به بود

ور نه از طرف چمن، گوشه گلخن به بود

بزم داود بهشتم، در یعقوب زدم

کز نوای شکرین ، تلخی شیون به بود