ور نه از طرف چمن، گوشه گلخن به بود

هر چه بگزیدم از آن کیش برهمن به بود

هر که دیدم به در بتکده از من به بود

ناله بلبلم آشفته به گلزار کشید

بزم داود بهشتم، در یعقوب زدم

کز نوای شکرین ، تلخی شیون به بود

دوش در مجلس اصحاب نشستم، همه گوش