بزم داود بهشتم، در یعقوب زدم

هر که دیدم به در بتکده از من به بود

ناله بلبلم آشفته به گلزار کشید

ور نه از طرف چمن، گوشه گلخن به بود

کز نوای شکرین ، تلخی شیون به بود

دوش در مجلس اصحاب نشستم، همه گوش

هر چه نشنیدم از آن، طعن برهمن به بود