که آب زندگی ناگاه زهرآلود می گردد

ز طالع تا قیامت برگ غم دارم ، ولی داغم

که گردون در زمان کامرانی بود می گردد

نگاه تلخ کامان دور دار از لعل او ، یارب

ندانم از کدامین باده مستی می کند عرفی

که ناکامی طلب در کعبه مقصود می گردد