آن تشنگی به عشق فروشم که تا ابد

اشگ مصیبت از مژه آرزو چکد

بعد از هلاک گر بفشارند خاک من

هم خون دل تراود و هم آبرو چکد

آب حیات از دم شمشیر او چکد

عرفی درآ به نوحه که بسیار بی غمم

باشد ز دیده قطره اشکی فرو چکد