چشم اگر باز شود چون مژه ها می پاشند

سر و گردن همه در دور شکم رفته فرو

پر و خالی و سبک مغزتر از خشخاشند

ربط جمعیتشان وقف تغافل ز هم است

آه ازبن نامه سیاهان که ز مشق من و ما

تا دل آیینه راز است نفس نقاشند

گفتگو گر ندرد پرده ، کسی اینجا نیست