روشناسان جنون از اثر نقش قدم

نم آبی که ندارند به دریا بخشند

چون می ازگرمی آن لعل به خون می غلتد

گرچه از شعله به یاقوت جگرها بخشند

جوهرهوش به ایینه صحرا بخشند

آرزو داغ امید است خدایا مپسند

که جگرخون شودونشئه به صهبابخشند