گرچه از شعله به یاقوت جگرها بخشند

بیدلان خرده ی جانی که نثار تو کنند

نم آبی که ندارند به دریا بخشند

چون می ازگرمی آن لعل به خون می غلتد

روشناسان جنون از اثر نقش قدم

جوهرهوش به ایینه صحرا بخشند

آرزو داغ امید است خدایا مپسند