ملایمت نشود جمع با درشتی طبع

شکستگان همه تن ناله های خاموشند

مرا معاینه شد ز اختلاط قمری و سرو

که خاکساری و آزادگی هم آغوشند

که عکس و آینه با یکدگر نمی جوشند

به صبح عیش مباش ایمن از سیه روزی

مدام سایه و مهتاب دوش بر دوشند