که عکس و آینه با یکدگر نمی جوشند

مرا معاینه شد ز اختلاط قمری و سرو

که خاکساری و آزادگی هم آغوشند

ملایمت نشود جمع با درشتی طبع

به صبح عیش مباش ایمن از سیه روزی

مدام سایه و مهتاب دوش بر دوشند

ز شوخ چشمی خویشند غافلان محجوب