دیده ما را غبار بی نمی تر می کند

می چکد خون تمنا از رگ نظاره ام

بس که بی رو تو مژگان کار نشتر می کند

هیچکس یارب خجالت کیش بیدردی مباد

ای بسا بلبل کزین گلزار بال افشاند و رفت

بسمل ما نیز رقص وحشتی سر می کند

اینکه می گویند عنقا نقش وهمی بیش نیست