هیچکس یارب خجالت کیش بیدردی مباد

سرمه در تیغ نگاهت کار جوهر می کند

می چکد خون تمنا از رگ نظاره ام

بس که بی رو تو مژگان کار نشتر می کند

دیده ما را غبار بی نمی تر می کند

ای بسا بلبل کزین گلزار بال افشاند و رفت

بسمل ما نیز رقص وحشتی سر می کند