بسمل ما نیز رقص وحشتی سر می کند

هیچکس یارب خجالت کیش بیدردی مباد

دیده ما را غبار بی نمی تر می کند

ای بسا بلبل کزین گلزار بال افشاند و رفت

اینکه می گویند عنقا نقش وهمی بیش نیست

ما همان نقشیم اما کیست باور می کند

آب و گوهر در کنار بیخودی آسوده اند