مگذر از کوشش مبادا روزگار حیله جو

هرکه از خود رفت سیر عالم بالا کند

انجمن پرداز وهمم چون حباب از خامشی

به که بگشایم لبی تا از خودم تنها کند

پایمال راحتت چون صورت دیبا کند

در عدم ما نیز یاد زندگی خواهیم کرد

شعله خاموش اگر یاد تپیدنها کند