پایمال راحتت چون صورت دیبا کند

انجمن پرداز وهمم چون حباب از خامشی

به که بگشایم لبی تا از خودم تنها کند

مگذر از کوشش مبادا روزگار حیله جو

در عدم ما نیز یاد زندگی خواهیم کرد

شعله خاموش اگر یاد تپیدنها کند

بار تسلیمی اگر چون سایه یابد پیکرم