در عدم ما نیز یاد زندگی خواهیم کرد

به که بگشایم لبی تا از خودم تنها کند

مگذر از کوشش مبادا روزگار حیله جو

پایمال راحتت چون صورت دیبا کند

شعله خاموش اگر یاد تپیدنها کند

بار تسلیمی اگر چون سایه یابد پیکرم

تا در او خاک عالم را جبین فرسا کند