تا در او خاک عالم را جبین فرسا کند

در عدم ما نیز یاد زندگی خواهیم کرد

شعله خاموش اگر یاد تپیدنها کند

بار تسلیمی اگر چون سایه یابد پیکرم

ناله دردی به ساز خامشی گم گشته ام

شوق غماز است می ترسم مرا پیدا کند

بی طواف خویش در بزم وصالش بار نیست