بار تسلیمی اگر چون سایه یابد پیکرم

پایمال راحتت چون صورت دیبا کند

در عدم ما نیز یاد زندگی خواهیم کرد

شعله خاموش اگر یاد تپیدنها کند

تا در او خاک عالم را جبین فرسا کند

ناله دردی به ساز خامشی گم گشته ام

شوق غماز است می ترسم مرا پیدا کند