بی بریها را علاجی نیست شاید چون چنار

نقد ما هیچ است شاید هم به ما سودا کند

بی تکلف صنعت معمار عشقم داغ کرد

کز شکست هر دو عالم ناله ای برپا کند

دست برهم سودن ما آتشی پیدا کند

عبرت من چاشنی گیر از شکست عالمی ست

هرچه گردد توتیا، چشم مرا بینا کند