دست برهم سودن ما آتشی پیدا کند

بی تکلف صنعت معمار عشقم داغ کرد

کز شکست هر دو عالم ناله ای برپا کند

بی بریها را علاجی نیست شاید چون چنار

عبرت من چاشنی گیر از شکست عالمی ست

هرچه گردد توتیا، چشم مرا بینا کند

چاره دشوار است بیدل شوخی نظاره را