کیست غیر از آب گشتن عقد گوهر واکند

آه گرمی صیقل صد آینه دل می شود

شعله ای چون شمع چندین داغ را بینا کند

بی گداز خود علاج کلفت دل مشکل است

می دمد صبح از گریبان صفحه آیینه را

از تماشای خطت گر جوهری انشا کند

شانه را اقبال گیسویت ختن سرمایه کرد