شعله ای چون شمع چندین داغ را بینا کند

هرزه گرد از صحبت صاحب نظرگیرد حیا

آب گردد دود چون در چشم مردم جاکند

آه گرمی صیقل صد آینه دل می شود

بی گداز خود علاج کلفت دل مشکل است

کیست غیر از آب گشتن عقد گوهر واکند

می دمد صبح از گریبان صفحه آیینه را