می دمد صبح از گریبان صفحه آیینه را

شعله ای چون شمع چندین داغ را بینا کند

بی گداز خود علاج کلفت دل مشکل است

کیست غیر از آب گشتن عقد گوهر واکند

از تماشای خطت گر جوهری انشا کند

شانه را اقبال گیسویت ختن سرمایه کرد

وقت رندی خوش که با چاک جگر سودا کند