یک تامل گر شود صرف خیال نیستی

دور مژگانی خمار چشم حیران بشکند

وحشتی دارم درین گلشن که چون اوراق گل

رنگ اگر درگردش آرم طرف دامان بشکند

ای بسا گردن که از بار گریبان بشکند

عجز بنیادی ، بر اسباب تجمل ناز چند

رنگ می باید کلاه ناتوانان بشکند