ای بسا گردن که از بار گریبان بشکند

وحشتی دارم درین گلشن که چون اوراق گل

رنگ اگر درگردش آرم طرف دامان بشکند

یک تامل گر شود صرف خیال نیستی

عجز بنیادی ، بر اسباب تجمل ناز چند

رنگ می باید کلاه ناتوانان بشکند

درگلستانی که نالد بیدل از شوق رخت