مجملت آمد به نظر پرده تفصیل هدر

به که دل از ما ببرد بر سر کاکل شکند

بس که به گلزار وفا مشترک افتاده حیا

رنگ گل آید به صدا گر پر بلبل شکند

جزو پراکنده مباد آینه ی کل شکند

شمع عا بساط طرب است آنکه درتن دشت قعب

سر به هوا پای به دامان توکل شکند