نگه می کند گر تغافل کند

ز بیداد آن چشم نتوان گذشت

دلی را که او خون کند مل کند

ز بس قهر و لطفش همه خوش اداست

دلت بی دماغ ست بیدل مباد

به تعطیل ، حکم توکل کند