که دل از فضولی نارسا، هوس چنان و چنین کند

نه بقاست مایه فرصتی ، نه نفس بهانه شهرتی

به خیال خنده زندکسی که تلاش نقش نگین کند

چقدر در انجمن رضا، خجل است جرات مدعا

ز حضور شعله قامتی ، ز خیال فتنه علامتی

نرسیده ام به قیامتی ، که کسی گمان یقین کند

به چه ناز سجده اداکند، به در تو بیدل هیچکس