ز حضور شعله قامتی ، ز خیال فتنه علامتی

به خیال خنده زندکسی که تلاش نقش نگین کند

چقدر در انجمن رضا، خجل است جرات مدعا

که دل از فضولی نارسا، هوس چنان و چنین کند

نرسیده ام به قیامتی ، که کسی گمان یقین کند

به چه ناز سجده اداکند، به در تو بیدل هیچکس

که به نقش پا برد التجا و خطی نیاز جبین کند