کاش نسیم دامنی بیگه ما پگه کند

جمع شدن به جیب خویش مغتنم نفس شمار

یک گره است شش جهت کس به دل که ره کند

شمع به حسرت فنا تا به سحر درآتش است

محو صفای شوق باش تا به طربگه حضور

سیر هزار رنگ گل آینه بی نگه کند

طبع فضول ظالم است دادش از انفعال خواه